اقدامات اوليه در آسيب هاي ورزشي ( ۲ )
ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۳  

خصوصیت باندهای فشاری چیست؟

این باندها را از دیستال عضو به پروگزیمال می پیچند،به طوری که در هر دور نصف پهنای دور قبلی را بپوشاند.فشار الاستیکی که اعمال میشود سبب کاهش تورم خواهد شد.البته بانداژ نباید آنقدر محکم انجام گیرد که در بازگشت خون وریدی به طرف قلب اختلالی ایجاد کند.در مورد باندهای الاستیک تا توان بالقوه کشش باند کافی خواهد بود.باندهای الاستیک برای آسیبهای حاد اندام تحتانی مناسب نیستند،چون قابلیت محافظت اندکی ایجاد میکنند.

اصول برخورد با ورزشکاری که شدیداً آسیب دیده و حال وخیمی دارد چیست؟

در ابتدا توجه معطوف به مجاری هوایی مصدوم خواهد بود.هر گونه انسداد یا مانعی را باید بر طرف کرد.در هنگام این بررسی ها باید مراقب آسیب ستون فقرات گردنی نیز بود.

در مرحله بعد به نحوه تنفس مصدوم دقت میشود.در صورت نیاز میتوان از تنفس مصنوعی و اکسیژن کمکی استفاده کرد تا تنفس خود بخودی و منظم برقرار شود.اینک نوبت بررسی گردش خون فرد است.نبض شریان کاروتید از لحاظ کیفیت،تعداد و ریتم لمس خواهد شد.در صورت فقدان این نبض یا نبض رادیال باید عملیات احیاء قبلی عروقی آغاز گردد.یا همان مرحله ارزیابی مختصر عصبی که سطح هوشیاری،اندازه و واکنش مردمکها به نور،حرکات چشم و پاسخ های حرکتی مصدوم را شامل میشود.به معنی مشاهده اندامها و سایر قسمتهای بدن است تا از وجود هرگونه خونریزی،شکستگی یا خون مردگی آگاه شویم.

علل اصلی ایجاد صدمات ورزشی چیست؟

عدم آمادگی بدنی،گرم نکردن بدن پیش از شروع فعالیت ورزشی،استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت خود رشته ورزشی از جمله دلایل ایجاد آسیب های ورزشی هستند.

چگونه میتوان از بروز صدمات ورزشی جلوگیری کرد؟

ارتقا دانش و سطح معلومات مربیان و خود ورزشکاران،داشتن سطح آمادگی بدنی مطلوب و گرم کردن بدن به اندازه کافی و قبل از مبادرت به انجام فعالیت می توانند از میزان بروز آسیب های ورزشی بکاهند.

 منبع : پايگاه اطلاع رساني پزشكان ايران


کلمات کلیدی:
اقدامات اولیه در آسیب های ورزشی ( ۱ )
ساعت ۱:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۳  

 

 

 

اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زیر است :

 

1- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی

 

2- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.

 

3- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.

 

4- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.

 

5- بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه مربوطه می شود.

 

6- عمل های محافظتی که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا.

 

استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟

 

روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.

 

آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد ابتدایی با آسیب باشد لازم است.

 

چه میزان استراحت کافی است؟استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود؟

 

طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.

 

فایده استفاده از یخ در برخورد با آسیبها چیست؟آیا گرما هم موثر واقع میشود؟

 

یخ سبب کاهش خونریزی،تورم،التهاب،نیازهای متابولیک ناحیه مجروح،درد و نیز اسپاسم عضلانی میشود.اما گرما به نوبه خود دارای فایده نیست و جز در مورد کاهش اسپاسم عضلانی،سبب افزایش موارد نامبرده هم خواهد شد.گاهی توصیه می شود که دوره های متناوب استفاده از گرما و یخ اعمال شود.یعنی عضو را 1 تا 2 دقیقه از یخ استفاده کنند.بر اساس شدت تورم عضو این نسبت قابل تغییر است.هر چه آسیب حادتر باشد،از مدت گرم کردن کاسته خواهد شد.

 

 

 

روش صحیح ماساژ دادن با یخ چگونه است؟باید چه مدت زمانی طول بکشد؟آیا روشهای دیگری هم برای استفاده از یخ وجود دارد؟

 

از نحوه تهیه یخ شروع میکنیم:در یک لیوان یکبار مصرف آب ریخته و میگذاریم یخ بزند.سپس لیوان را از وسط بریده و باقیمانده قالب یخ را برای مدت60 تا90 ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا 5/1 سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد.حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم.این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط،7 دقیقه و در نواحی بزرگ تا10 دقیقه طول خواهد کشید.

 

غوطه ور کردن عضو،در آب یخ هم موثر است.اما تحمل آن برای مصدوم سخت است به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت.به عنوان قانونی کلی،در طی یکساعت میتوان 20 تا30 دقیقه(حداکثر)از یخ استفاده کرد و حداقل 30 دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت.مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد،باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.

پایگاه اطلاع رسانی پزشکان ایران


کلمات کلیدی:
تناسب اندام
ساعت ۱:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۳  

ظاهر انسان تشکیل شده از اسکلت بدن که ماهیچه ها و چربیها (با نسبتهای مختلف) آن را احاطه کرده اند. ٦٣٩ ماهیچه مختلف در بدن حدود ٤٥٪ از وزن بدن را تشکیل می دهند. هر ماهیچه چهار ویژگی مشخص و قابل اندازه گیری دارد که قابل توجه بسیار هستند.

  • هر ماهیچه نیرویی تولید می کند که تحت عنوان تحمل عضلانی شناخته می شود.

  • هر ماهیچه انرژی ذخیره شده ای دارد که به او این امکان را می دهد که بدون توجه به جریان گردش خون، برای مدتهای طولانی تر کار خود را انجام دهد. این ویژگی به عنوان استقامت عضلانی عنوان می شود.

  • هر عضله می تواند با سرعتهای مختلف تغییر اندازه دهد. این ویژگی تحت عنوان سرعت انقباض مطرح است.

  • هر ماهیچه می تواند کشیده شده و مجددا به حالت اولیه خود بازگردد. این ویژگی قابلیت انعطاف پذیری عضله معرفی می شود.

تناسب اندام

 

به این چهار ویژگی ماهیچه قدرت عضلانی میگویند.

 

بــرای عملکــرد بهینــه عضلات، لازم است که عضلات بطــور مداوم تغذیــه شونـــد. این عمل از طریق خون انجام می شود. خون، سوخت لازم را از ششها و سیستم گوارش به ماهیچه ها می رساند. قلب عامل به جریان انداختن خون در رگها است. مجموعه ظرفیت فراهم کردن سوخت به منظور کارکرد ماهیچه ها توانایی ارگانیک نامیده می شود.

بــرای آنکه بــدن عملکــرد بهتــر و تحمل بیشتــری داشته باشد بایـــد ماهیچه ها و توانایی ارگانیک آن با استفاده از تمرینات ورزشی تقویت گردند. میزان تقویت این نیروها در هر فرد بستگی به وضعیت فیزیکی شخص، غذای مورد تغذیه، وجود و یا عدم وجود بیماریها، میزان استراحت و خواب او دارد.

شما هنگامی اندامی متناسب خواهید داشت که ماهیچه ها و توانایی ارگانیک بدن خود را پرورش دهید تا به بیشترین میزان کارآیی خود برسند.


کلمات کلیدی:
اگر می خواهید وزن خود را بالا ببرید
ساعت ۱:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۱  

اکثر جوانان، در دريافت وزن و بالا بردن آن، دچار مشكل هستند. تنها راه افزايش وزن در شما ورزش و فراوان خوردن است.

در اينجا 10 روش تغذيه اي براي بالا بردن وزن بدون دريافت ميزان بالايي از چربي پيشنهاد مي شود:
1 – غذاي بيشتر، بيشتر و بيشتر
چنانچه ورزش مي كنيد و رشد نداريد، تنها مشكل به اندازه كافي نخوردن شماست. چطور انتظار داريدوقتي كالري كافي را براي پر كردن ميزان سوخت كالري بدنتان در روز مصرف نمي كنيد، افزايش وزن بيابيد؟ به عنوان يك وعده غذايي متوسط، شما بايستي روزانه 10 كالري به ازاي هر (پوند) از وزن بدنتان دريافت كنيد تا بدن قادر به ترميم و رسيدگي كه به تمام اجزاي بدن باشد، حالا به منظور افزايش وزن، بايد حداقل 500 كالري درروز و هر وعده غذايي مصرف كنيد تا ميزان كالري دريافتي از حد نرمال آن بالا رفته، موجب بالا رفتن وزن شود. هر چه بيشتر بخوريد، پتانسيل رشد بيشتري توليد مي كنيد. همچنين بايستي قدرت انتخاب در مورد غذاي مصرفي تان داشته باشيد تا بدون افزايش ميزان چربي و دريافت آن به مقدار زياد وزنتان بالا برود.

2 – خوردن در زمانهاي بيشتر
اين مورد نيز مشابه مورد قبل عمل مي كند. هر چه به تعداد وعده هاي غذايي خود بيفزاييد، كالري بيشتري دريافت مي كنيد. مطمئناً آسانتر است كه در طول روز مثلاً 8 وعده غذايي داراي 500 كالري مصرف كنيد تا اينكه 4 وعده غذايي حجيم داراي 2000 كالري را استفاده كنيد. همچنين، هنگامي كه غذاي حجيم مصرف مي كنيد، به دليل كمبود برخي هورمون ها در متابوليسم شما، ممكن است برخي از غذاها فرصت تجزيه و تحليل كامل را نيافته و در آخر تبديل به چربي شود. هميشه در خاطر داشته باشيد كه به هر حال، با خوردن بيشتر، ناخواسته و به طور اتوماتيك بدنتان مقداري چربي نيز بدست آورده، ذخيره مي كند. (با ورزش كردن بايد آنها را آب كرد).

3 – تمام تناسب ها را رعايت كنيد
پروتئين اصلي ترين ماده سازنده بافت عضله و بي شك مهمترين ماده غذايي در بالا بردن وزن و ساخت جرم اضافي است. ليكن، به خاطر داشته باشيد كه شما بايستي هميشه اطمينان داشته باشيد كه مقدار دربست و دقيقي از چربي و كربوهيدرات ها را دريافت مي كنيد. مقدار پيشنهادي براي چربي، پروتئين و هيدرات هاي كربن در يك رژيم غذايي بالا برنده وزن 15%، 35%، 50% مي باشد.

4 – غذاهاي پركالري و كم حجم مصرف كنيد
مصرف اين غذاها بسيار به صرفه است. هر چه مقدار كالري در هر گرم غذايي كه مصرف مي كنيد بيشتر باشد، بهتر است. چرا كه سبب خواهد شد حجم كمتري از غذا را مصرف كنيد. همچنين اين نوع غذاها زودتر شما را سير خواهند كرد. در نتيجه حصول چربي از اين طريق كمتر و آب كردن آن نيز با ورزش سهل تر خواهد بود.
مثلاً سعي كنيد مصرف سبزيجات را كاهش دهيد، چرا كه داراي كالري كمتري به نسبت ساير مواد بوده و حدود80% از وزن آنها آب است. در عوض از گوشت قرمز، تخم مرغ و تن استفاده كنيد.

5 – مولتي ويتامين ها را فراموش نكنيد
غذاهاي كم حجم – پر كالري معمولاً فاقد مواد غذايي ميكروبي مثل: ويتامين ها، آب و مواد معدني مهم هستند. كه براي جبران آن مصرف روزانه مولتي ويتامين توصيه مي شود. ويتامين ها براي ساخت و ترميم مواد غذايي ميكروبي ضروري هستند. سعي كنيد آنها را در بين غذا مصرف كنيد تا جذب سريعتري داشته باشند.

6 – وعده غذايي (مخصوص بعد از زمان تمرين)
بعد از يك تمرين سخت و پيوسته، سطح مواد غذايي ماكروني شما كاهش يافته و فيبرهاي ماهيچه اي شما براي دريافت غذا فرياد مي زنند به اين دليل است كه يك وعده غذايي بعد از تمرين خوب و مناسب، مهمترين وعده غذايي در طول روز براي كسي كه قصد افزايش وزن دارد، به شمار مي رود. هميشه سعي كنيد تا يك ساعت بعد از گذشت تمرين، حتماً اين وعده غذايي را مصرف كنيد تا بهترين نيتجه را دريافت كنيد. بدن شما در اين مرحله بيشترين ظرفيت دريافت پروتئين را به نسبت هر زمان ديگري در طول روز خواهد داشت. عموماً شما بايستي سعي كنيد 40 تا 50 گرم پروتئين و بيش از 5. 1 برابر اين مقدار كربوهيدارت را پس از هر بار تمرين مصرف كنيد.

7 – با شكم پر به رختخواب برويد
مهمترين وعده غذايي در درجه دوم، غذايي است كه شما قبل از رفتن به رختخواب مصرف مي كنيد. از يك غذاي متوسط 67 كالري در ساعت در طول خواب سوزانده مي شود. بنابراين، اگر شما حدود 8 ساعت بخوابيد، سعي كنيد قبل از خوابيدن حدود 536 كالري را مصرف كنيد. مقدار هورمون ها در شب زماني كه بدن بخش زيادي از اجزاء را تحت پوشش قرار داده و به اوج مي رسد عقيده اي عمومي مبني بر اين وجود دارد كه شما هر چه قبل از خواب بخوريد، تبديل به چربي مي شود. اين عقيده كاملاً غلط است.
البته اگر شما قبل از خواب، مك دونالد بزرگي را خورده باشيد، بدون شك بيشتر آن به صورت چربي انباشته خواهد شد ولي مصرف مواد پروتئين ساز كه داراي چربي كم و نيز كربوهيدرات هاي ساده هستند بسيار مناسب است.

8 – گوشت و علاقه خوردن آن
طبيعي و ساده است. اگر بخواهيد رشد كنيد. نياز به خوردن گوشت داريد. گوشت از نظر پروتئين غني است نيز منبع طبيعي خوبي براي كراتين است و كالري هاي فراواني دارد.

9 – مايعات زياد بنوشيد
آب، آبميوه و شير. آب رساني و توليد آب كليه رشد جرم بدن است. تا 60% بدن شما را آب تشكيل داده است. شما از طريق تعريق و ادرار، آب از دست مي دهيد، حتماً به ميزان فراوان مايعات مصرف كنيد . آب بنوشيد و قابليت جذب مواد غذايي را نيز بالا مي برد شير نيز غني از پروتئين بوده و آبميوه ها قادرند ويتامين و قند طبيعي بدن شما را تامين كنند.

10 – به تدريج ميزان دريافت كالري خود را افزايش دهيد.
سعي كنيد ميزان كالري روزانه، خود را از1250به 2500 افزايش دهيد تا به وزن مورد نظر و مناسب خود برسيد


کلمات کلیدی:
چند نکته در مورد تغذیه
ساعت ۱:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۱  

يادآوري چند نکته در امر تغذيه به جهت جذب بيشتر غذا :
به آرامي غذا بخوريد کاملاً‌ غذا را بجويد تا به خوبي با بزاق آغشته و هضم آن آسان شود 
غذا را بايد با توجه به جوانب رواني - تغذيه اي و مطابق با ذائقه فردي تهيه کنيد ، به نحوي که اشتها آور باشد .
ميوه يا سبزي مصرفي بهتر است از يک نوع باشد . به همين ترتيب نبايد يک شيريني يا يک مخلوط از غلات را بعد از سيب زميني يا ماکاروني يا برنج مصرف کرد .
اگر در يک وعده غذايي ، گوشت ، ماهي و تخم مرغ و يا انواع سبزي ها با هم وجود دارند ، بايد مخلوطي که به مصرف مي رسد ،‌از مقدار کل گوشت يا سبزي در نظر گرفته شده بيشتر نباشد ( مثلاً اگر توصيه شده است که ۹۰ گرم گوشت مصرف شود مي توان به جاي آن ۳۰ گرم گوشت به اضافه ۳۰ گرم ماهي و يک عدد تخم مرغ استفاده کرد ) .
نوشيدن مايعات همراه با غذا ، موجب رقيق شدن شيره معده مي شود و در نتيجه هضم غذا طولاني ميشود . بنابراين همراه با غذا نبايد بيش از يک تا دو ليوان مايعات نوشيد . اما در فاصله دو غذا بايد حتماً مايعات نوشيد تا نياز بدن به آب تأمين شود . در طول روز بايد حدود ۲ ليتر نوشيدني مصرف شود ( يک آشاميدني در محل تمرين همراه خود داشته باشيد ) .
غذا بايد در يک ساعت مشخص و ثابت و در محيطي آرام صرف شود تا هضم آن راحت تر انجام گيرد . مقدار مصرف رژيم غذايي ورزشکار برحسب نياز کمي و کيفي فرد تنظيم مي شود . با توجه به اهميت تعادل وزن مي توان اين مطلب را توجيه کرد . ميانگين نياز روزانه يک ورزشکار بين ۳ هزار تا ۳ هزار و ۵۰۰ کيلوکالري انرژي است . اما بايد بدانيم که نياز افراد بر حسب وضع جسماني متغير است و بعضي از افراد براي اين که به حال تعادل درآيند ، بايد تا ۵ هزار کيلوکالري بيشتر انرژي دريافت کنند ، در صورتي که عده اي ديگر با ۲ هزار و ۵۰۰ کيلوکالري يا کمتر بحال تعادل مي رسند . ورزشکاران بايد به متخصص تغذيه خود کمک کنند تا او بتواند نياز کلي آن ها را برآورد کند.


کلمات کلیدی:
تعيين و تنظيم اهداف بدنسازي
ساعت ۱:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۱  

حتماً برای شما هم پیش آمده است که تعطیلات سال نو را با پرخوری گذرانیده اید، در حالیکه در رویاهایتان با خود تصمیم می گرفتید که پس از اتمام تعطیلات، طی بهار، همه ی تلاشتان را می کنید تا این وزن اضافه ی به دست آمده را کم کنید تا تابستان بتوانید از هیکل جذاب و متناسب خودتان لذت ببريد.  

البته برای تبدیل این رویا به واقعیت تلاش هم می کنید.  

آیا فقط یک هدف در سر داشته اید یا چندین هدف مثل کاهش وزن، شش تکه کردن شکم، اضافه کردن 20 پوند عضله، و کاهش چربی های بدنتان به حد بدن ورزشکاران حرفه ای؟  

در این مقاله 9 راه برای تبدیل رویاهای شما به واقعیت آورده ایم. با ما همراه باشید اگر اینطور می خواهید .

1.  هدف هایتان را روی کاغذ بیاورید

هدفتان هر چه که باشد، کاهش 10 یا 20 پوند وزن، سه یا چهار روز در هفته به باشگاه رفتن، آنها را روی کاغذ آورده و لیست تهیه کنید. پس از فهرست کردن هدف ها، برای هرکدام برنامه ای دقیق و جزء به جزء برای رسیدن به آنها تدوین کنید. پس از انجام این کار، هر روز به این صفحات نگاهی انداخته و روند کار را بررسی کنید. کپی های مختلفی از آن را در مکان های  مختلف، در ماشین، روی میز کار، روی یخچال، در اتاق خواب، روی آینه ی حمام و...نگاه دارید تا همیشه به یاد آن باشید.

2.  به دنبال شریکی برای تمرینات خود باشید

انگیزه کمک میکند تا همیشه طبق برنامه پیش بروید. معمولاً اگر برای انجام تمرینات تنها باشید، زیاد از آن لذت نخواهید برد. در صورتیکه اگر دوستی شما را همراهی کند، هم انگیزه ی بیشتری پیدا خواهید کرد و هم از زمان خود لذت خوهید برد.  

3.  مربی خصوصی بگیرید

گرفتن یک مربی خصوصی خوب و کارآمد، بهترین سرمایه گذاری است که می توانید در این زمینه انجام دهید. درست است که اینکار کمی برایتان گران تمام خواهد شد، اما بدانید که ارزشش را دارد. مطمئناً اگر با یک مربی خصوصی تمرینات را انجام دهید، نتیجه ی بهتری درمقاسه با تنها تمرین کردن نصیبتان خواهد شد.  

4.  روند پیشرفت خود را پیگیری کنید

همانطور که در اول کار اهداف و استراتژی های خود را روی کاغذ آوردید، چه جیز بهتر از بررسی روند پیشرفتتان جلوی آینه خواهد بود؟ سعی کنید هر روز یا هر هفته روند پیشرفتتان را یادداشت کنید. اینکار می تواند منبع محرک بسیار خوبی برای شما باشد.  

5.  اهدافتان را متصور بسازید

هدف داشتن به تنهایی کافی نیست؛ شما باید اهدافتان را در سر متجسم کنید. اینکار به شما برای رسیدن به اهداف بلند مدت و کوتاه مدتان کمک خواهد کرد. به طور مثال اگر می خواهید دو تکرار به هرکدام از تمرینات خود بیفزایید، باید قبل از انجام آن تمرین خود را از نظر ذهنی برای آن آماده کنید. فقط کافی است که چشمانتان را ببندید و عمل را در ذهنتان با موفقیت انجام دهید.  

6.  عجله نکنید

همه ی شما این ضرب المثل را شنیده اید: "یک شبه نمی توان ره صد ساله رفت." حتی اگر در 10 روز یک پوند وزن کم کنید، یا طی 6 هفته فقط %2 از حجم چربی بدنتان را کاهش دهید، باز هم پیشرفت محسوب خواهد شد. برای دستیابی به اهداف مختلف، عجله نکنید. خستگی ناشی از عجله کردن، شما را از ادامه ی مسیر باز میدارد.  

7.  واقع بین باشید

قبل از شروع بدانید که مسائلی در زندگیتان مثل، کار، خانواده، تحصیل، و...هستند که ممکن است باعث از هم گسیختن برنامه تان شود. از اینرو، سعی کنید اهدافی قابل دستیابی در مدت زمان معقول طرح ریزی کنید.

8.  انعطاف پذیر باشید

اگر یک روز صبح به خاطر شدن بارندگی یا برف یا هر مشگل دیگر نتوانستید به باشگاه بروید و تمریناتتان را انجام دهید، کج خلقی نکنید. به جای دلسرد شدن از کار، میتوانید آن تمرین را برای آینده دوباره برنامه ریزی کنید. از اینکه نتوانستید خود را به باشگاه برسانید احساس گناه نکنید. بلکه به جای آن سعی کنید آنچه در توان دارید را همانجا که هستید انجام دهید.  

9.  یک روز مرخصی بگیرید

مطمئن باشید با یک روز مرخصی رفتن زحماتتان به باد نخواهد رفت. سعی کنید از آن روز مرخصی خود بهترین استفاده را ببرید. به سینما بروید، کتاب بخوانید یا با دوستان نهار بیرون بروید. با اینکار خواهید توانست از یکنواختی بیرون آمده و انرژی بیشتری برای ادامه ی برنامه کسب کنید.  

به اهدافتان خواهید رسید  

تبریک می گویم! توانستید آن 20 پوند وزن اضافه را کم کنید، 6 تکه کردن شکمتان را به خوبی انجام دادید و به همه اهدافی که در سر داشتید رسیدید. حالا دو انتخاب دارید:
(1) همان اهداف بدنسازی را همچنان نگاه دارید، (2) اهداف معقول و قابل حصول دیگری برای خود تعیین کنید تا ثابت کنید که مغرور و از خود راضی نیستید و در همه حال فردی فعال و پرجنب و جوشید. حق انتخاب با خودتان است!

مقاله بالا بر گرفته از سایت مردمان دات کام می باشد. www.Mardoman.com


کلمات کلیدی:
بانوان و ورزش بدنسازی
ساعت ۱:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢۱  

ورزش بدنسازی امروزه یکی از پر طرفدارترین ورزشهای جهان است و مردان زیادی به این رشته ورزشی علاقه مند هستند . طبق آمار های رسمی فدراسیون جهانی بدنسازی در حال حاظر بدنسازی بیشترین ورزشکار جهان را به خود اختصاص داده است و پس از آن هنرهای رزمی به علت گستردگی فراوان در جنوب شرق آسیا و فوتبال رتبه های دوم و سوم را در اختیار دارند . اما سوالات عمده ای که معمولا برای خانم ها مطرح می شود بدین قرار است :

1- آیا ورزش بدنسازی همانطور که برای مردان مفید است برای زنان نیز مفید است ؟

2- آیا زنان در صورت پرداختن به بدنسازی دارای بدنی عضلانی ، تفکیکی و در یک کلام مردانه می شوند و ظرافت زنانه آنها تحت تاثیر قرار می گیرد ؟

3-  آیا این ورزش خطری از لحاظ فیزیولوژی و آناتومتیک برای زنان ندارد ؟

در پاسخ به سوال اول باید بگویم فلسفه هر ورزشی ورای قهرمانی و کسب افتخار برای مردان و زنان داشتن اندام دلخواه ، سوزاندن چربی اضافی , توانایی بدنی مطلوب در مواقع بحران و کسب مهارت های خاص بدنی با تکیه بر تمرینات مکرر است . باید گفت که بدنسازی ورزشی است که موارد فوق را با تضمین کامل به ورزشکار خود ارایه می دهد . این ورزش علاوه بر سوزاندن سریع و سبک چربی های اضافه بدن , اندام شما را کاملا موزون و هماهنگ کرده و علاوه بر آن به شما اعتماد به نفس و اقتدار فوق العاده ای می دهد که می توانیدآن را در تمامی بدنسازان در سطوح مختلف ببینید .
پس به نظر من با توجه به شرایط عدم تحرکی که بر زنان جامعه ایران حاکم است بدنسازی نه تنها برای آنها مفید است بلکه برای آنان الزامی است . آمار وحشتناکی که از پوکی استخوان ، روماتیسم مفصلی و ...... در زنان ایرانی مؤید این نکته است که اپیدمی خطرناکی ناشی از کم تحرکی در بین زنان در حال شیوع است که تنها را آن تحرک بیشتر در قالب ورزشهایی مثل آیروبیک و بدنسازی است .

علاوه بر این داشتن تناسب اندام برای یک دختر یا زن امتیازی غیر قابل انکار محسوب می شود که نمی توان ان را انکار کرد

در پاسخ به سوال دوم باید بگویم که بدنسازی نه تنها بدن زن را مردانه نمی کند بلکه به بدن فرم دخترانه تری می دهد. اشتباه زنان در این است که بدنسازان زن را قهرمانان استروئیدی می پندارند که دارای بدن هایی مردانه و خشن هستند اما واقعیت این است که تمام مدل های روز دنیا مثل هنرپیشه های هالیوود و خوانندگان زن مطرح جهان که بدن متناسب آنها آرزوی هر زنی می تواند باشد , بدنسازی و آیروبیک را در سرلوحه برنامه های روزمره خود قرار داده اند .

اما این مطلب را از نظر علمی هم به شما ثابت می کنم .

عضلانی شدن بدن مردان به علت وجود هورمون تستترون در بدن آنهاست که هرقدر میزان تمرینات شدید بدنی را افزایش دهند میزان ترشح وتولید این هورمون در بدنشان افزایش یافته در نتیجه بدنشان عضلانی تر و خشن تر می شود اما در بدن زن مقدار این هورمون فوق العاده کم است و افزایش فعالیت بدن تاثیر خاصی بر روی میزان ترشح این هورمون در بدن ندارد . در نتیجه در صورتی که قرص ها و مواد تزریقی حاوی تستترن مصرف نشود { مثل کاری که زنان بدنساز حرفه ای انجام می دهند یعنی تزریق تستترن به بدن } ما به هیچ وجه شاهد بدنی با فرمت مردانه نخواهیم بود بلکه :

تاثیر بدنسازی بر عضلات زنان تنها سفت شدن و آب شدن چربی های دور عضلات است که خود از افتادگی عضله جلوگیری کرده و فورمت منسجم , محکم و استیل فوق العاده دخترانه و منسجمی را به فرد می دهد .

در خصوص سوال سوم هم باید بگویم دقیقا این سوال برای مردان هم مطرح است و برنامه نویسی ورزشی و تغذیه یکی از مهمترین نکات بدنسازی است که می باید به آن توجه خاص شود .
مشاوره با مربیان مجرب بدنسازی و متخصصین تغذیه است .


کلمات کلیدی:
کمر درد (علل,علایم , پیش گیری و درمان)
ساعت ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢  

 

پیش زمینه
درد کمر بیش از 90% افراد را در طول زندگی حداقل یک بار دچار می سازد و بیش از 50% افراد بیش از یک مرتبه دچار آن می شوند. علل بسیار متفاوتی می توانند سبب ایجاد کمردرد شوند. تقریباً در 85% از افراد که برای کمردرد معاینه و بررسی می شوند علت خاصی پیدا نمی شود.
کمردرد بعد از سرماخوردگی  دومین عاملی است که سبب می گردد فرد در سر کار حاضر نشود و نیز یکی از علل شایع ویزیت توسط دکتر می باشند. بیش از 90% افرادی که دچار کمردرد می شوند حتی آنها که دردکمرشان به خاطر التهاب ریشه های عصبی کمری است در طی 2 ماه بهبود می یابد. پزشکان معمولاً کمر دردی را که کمتر از یکماه از شروع آن می گذرد را حاد و کمردردی را که بیش از یکماه از بروز آن می گذرد را مزمن می نامند.

علل دردکمر

 تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصب نخاعی که به اندام تحتانی می روند: می تواند سبب بروز درد تیز و تیر کشنده و بی حسی و گزگز شدن در اندام تحتانی شود. تحت فشار قرار گرفتن ریشه های اعصاب نخاعی (مثل عصب سیاتیک ) علل مختلفی دارد که عبارتند از :
 a. پارگی و فتق دیسک : معمولاً تغییرات تخریبی در دیسکها از دهه سوم شروع شده و این تغییرات سبب کاهش توان دیسک در انجام خاصیت ضربه گیری و مستعد شدن آن به تخریب و فتق میشود.
 
b. تنگی کانال نخاعی: تغییرات تخریبی در مهره ها و دیسک ها بدنبال افزایش سن و علل دیگر و نیز بیماریهای مفصلی همراه سبب تنگی کانال نخاعی شده و ایجاد علائم مربوط به تحت فشار قرار گرفتن نخاع که شامل درد در هنگام ایستادن طولانی مدت یا راه رفتن مسافتی کوتاه است می شود و همچنین امکان دارد خشکی صبحگاهی در ناحیه کمر وجود داشته باشد.
 c. تنگی کانال عبوری ریشه های عصبی: همراه با کاهش ضخامت و حجم دیسکها با افزایش سن فضای مفصلی کاهش یافته و با کوچکترین ضربه التهاب ایجاد شده سبب تحت فشار قرار گرفتن اعصاب نخاعی هنگام خروج از فضای بین مهره ای می شوند.
 
درد ناشی از کشیدگی ماهیچه ای یا رباط های کمر: درد ناشی از اختلال عضلانی بصورتی است که در نواحی خاص در لمس آن ناحیه حساسیت و درد ایجاد شود و نیز دامنه حرکات در آن ناحیه کاهش یافته باشد. این درد با تحت کشش قرار دادن آن ناحیه عضلانی تسکین می یابد.
 
درد ناشی از عفونتهای ستون مهره : اغلب در شب تشدید و با نشستن و ایستادن طولانی مدت هم تشدید می گردد و اغلب همراه با تب و یک مشکل زمینه ای مثل اعتیاد تزریقی یا ضعف ایمنی یا است.

 
درد ناشی از تومورهای ستون مهره : که اغلب با کاهش وزن همراهی دارند و عموماً در سنین بالا دیده می شوند.

***توجه: بسیاری از دردهایی که در ناحیه کمر احساس می شوند دردهای ارجاعی از سایر نقاط هستند بعنوان مثال بیماریهای کلیه, آپاندیسیت , عفونتهای لگنی ( در زنان ) و بیماریهای تخمدان و التهابات مثانه همگی می توانند سبب بروز درد در ناحیه کمر شوند که باید همواره به این علل توجه خاص شود.


نشانه های درد ناشی از آسیب کمر
• دردی که امکان دارد به جلو, کناره ها یا عقب ساق تیز بکشد یا محدود به ناحیه تحتانی کمر باشد.
• 
دردی که با فعالیت بدتر شود.
• 
دردی که در شب یا در نتیجه نشستن طولانی مدت مثلاً رانندگی طولانی بدتر شود.
• 
دردی که همراه با گزگز شدن یا ضعف در بخشی از پا شود.
چه موقع به پزشک مراجعه شود
• در حوادث اخیر رانندگی مثل پرتاب از موتور یا سقوط از ارتفاع که به کمر آسیب وارد شده است.
• 
دردکمر بدنبال صدمات خفیف وارد شده به کمر در افراد بالای 50 سال.
• 
سابقه مصرف کورتون در فردی که کمردرد دارد.
• 
دردکمر در فردی که سابقه پوکی استخوان دارد مثلاً قبلاً دچار شکستگی ران شده است.
• 
دردکمر در افراد بالای 70 سال.
• 
سابقه قبلی سرطان در حضور دردکمر اخیراً‌ ایجاد شده.
• 
بروز کمردرد جدید در حضور عفونت اخیر.
• 
کمردرد در حضور تب بالای 38 درجه سانتی گراد.
• 
کمردردی که با استراحت تشدید می شود.
• 
کمردرد همراه با کاهش وزن اخیر.
• 
همچنین بروز کمردرد به همراه ایجاد اختلالات عصبی مثل عدم توانایی در ایستادن روی پاشنه پا یا بالا و پائین بردن با در محل مفصل مچ پا یا ایستادن روی انگشتان پا نیاز به معاینه توسط پزشک دارد.
• 
همچنین بروز کمردرد بهمراه اختلال در کنترل فعالیت مثانه و روده مثل بی اختیاری یا اختلال در قطع و شروع جریان ادراری نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد.

شرح حال
• آیا سابقه ای از بلند کردن جسم سنگین و بدنبال آن شروع درد وجود دارد یا خیر؟
• 
آیا شروع  کمردرد ناگهانی بوده یا تدریجی ؟
• 
چه حرکاتی دردکمر را تشدید یا تسکین می دهد؟
• 
آیا سابقه ای از کمردرد قبلی دارد یا خیر؟
• 
آیا بیماری اخیر داشته است یا خیر؟
• 
آیا اختلال روده ای یا مثانه ای دارد یا خیر؟
• 
در خانمها آیا اخیراً ترشح, درد شکمی یا خونریزی غیر طبیعی داشته اند یا خیر ؟
• 
بر حسب شرایط سئوالهای دیگر نیز پرسیده خواهد شد.

معاینه بالینی
• 
از فرد خواسته می شود روی پاشنه و انگشتان پا بایستد ( این امر برای بررسی آسیب ریشه های عصبی انجام می گیرد ).
• 
رفلکس های پا ( زانو- مچ ) بررسی می شود.
• 
فرد روی تخت می خوابد و یک یا هر دو پای بیمار توسط پزشک یا خود بیمار بالا آورده می شود, این تست برای بررسی قدرت عضلانی درگیری احتمالی عصبی در ناحیه کمر و ارزیابی فشار احتمالی روی عصب سیاتیک انجام می گیرد.
• 
یک معاینه حسی اندام تحتانی لازم است صورت گیرد.
• 
برای بررسی دردهای ارجاعی احتمال دارد معاینه مقعد یا لگنی صورت گیرد.

تصویربرداری
چنانچه علائم خطر ( علائم خطری که لازم است به پزشک مراجعه شود و قبلاً‌ بیان شد ) وجود نداشته باشد احتمال اینکه در تصویربرداری تشخیص خاصی مطرح شود کم است و از آنجا که 90% دردهای حاد در غیاب علائم خطر طی یکماه بهبود می یابند اغلب پزشکان در این موارد تصویربرداری را لازم نمی دانند.
رادیوگرافی ساده: اغلب در بررسی درد حاد کمردرد جایی ندارد بخصوص در 30 روز اول . تنها در مواردی که ضربه شدید به کمر وارد شده باشد یا ضربه متوسط در افراد بالای 50 سال به کمر وارد شده باشد و یا در افراد دچار پوکی استخوان و نیز آنها که کورتون مصرف می کنند رادیوگرافی می تواند مفید باشد.
میلوگرافی: به بررسی کانال نخاعی در عکس ساده رادیوگرافی که در آن یک ماده حاجب به درون کانال نخاعی تزریق می شوند گویند. از زمان روتین شدن MRI استفاده از این روش کاهش یافته است. امروزه بهمراه CT اسکن و در مواردی خاص برای تصمیم گیری در مورد انجام جراحی صورت می گیرد.
ام آر آی : روش گران اما بسیار مفیدی برای بررسی ستون مهره است. در این روش به فرد اشعه داده نمی شود. استفاده روتین از آن در درد حاد کمر جایی ندارد مگر در مواردی که نیاز به جراحی اورژانس وجود دارد. همچنین MRI امکان دارد در مواردی که درد بیش از یکماه است که ادامه دارد و برای رد سایر علل زمینه ای انجام گیرد.
سی تی اسکن : روش نوین از انجام رادیوگرافی است که در آن می توان مقاطع بسیاری از محل ضایعه تهیه کرد.
الکترومیلوگرام: روشی است که اغلب در دردهای مزمن کمر و برای تمایز قابل شدن بین درد عصبی و درد عضلانی استفاده می شود.

درمان کمردرد
درمان در خانه :
• برخی مطالعات نشان داده اند که قراردادن یک بالش کوچک در سمت داخل یا زیر زانو هنگام خواب دردکمر امکان دارد بهتر شود.
• 
در مورد دردهای حاد انجام ورزشهای کمر معمولاً سودی ندارد اما در دردهای مزمن ( بیش از یکماه ) ورزش می تواند با تقویت عضلات درد را کاهش و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.
• 
داروهایی مثل ایبوبروفن و استامینوفن می تواند در کوتاه مدت دردکمر را تسکین بخشند اما توجه کنید چنانچه دچار زخم معده یا خونریزی گوارشی شده اید قبل از مصرف این داروها با پزشک مشاوره شود.
• 
گرم کردن و سرد کردن موضعی می تواند درد را بهبود بخشد.
• 
اغلب متخصصان معتقدند که استراحت طولانی در بستر با دوره بهبودی طولانی تری همراه است.

درمان طبی :
درمان طبی با این پیش فرض باید صورت گیرد که 90% از دردهای حاد کمر طی یکماه بهبود خودبخودی دارند لذا درمان در خانه و استراحت اولین درمان در درد حاد کمری است. اغلب متخصصان توصیه می کنند که بمدت دو روز استراحت در بستر و کاهش فعالیت صورت گیرد و مدت بیشتری از 2 روز را لازم نمی دانند. استفاده از گرما درمانی ( حوله گرم ) و یا سرما درمانی ( یخ درمانی ) می تواند مفید باشد. اما جهت درمان طبی بر حسب سابقه پزشکی فردـ آلرژی های احتمالی و سایر داروهای مصرفی توسط فرد پزشک داروی مناسب را انتخاب و تجویز می کند. این داروها می توانند از داروهای زیر انتخاب گردند :
1- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی: داروهای اصلی مورد استفاده در درد حاد کمر می باشند و انواع مهم آنها عبارتست از ناپروکسن و ایبوبروفن.
2- استامینوفن: فقط اثر ضد درد دارد و برخلاف داروهای بالا اثر ضد التهاب ندارد.
3- شل کننده های عضلانی: برخی اعتقاد دارد که اسپاسم عضلانی از علل دردکمر است و این داروها با رفع این انقباض نابجا باعث کاهش درد می شوند.
4- ضد دردهای اپیوئیدی: می توانند در کاهش درد مفید باشند اگر چه زمان بهبودی را تسریع نمی کنند. این داروها می توانند سبب یبوست, وابستگی و کاهش پاسخ به محرکها شوند. اعتقاد بر این است که استفاده کوتاه مدت از این داروها مفید است.
5-  استروئیدها ( کورتون ): استروئیدهای خوراکی جایی در درمان ندارند. تزریق در فضای مفصلی خلفی می تواند در افرادی که دچار درد مزمن سیاتیکی اند مفید باشد.
جراحی:
گاهی جهت درمان درد سیاتیک و نیز درد عصبی پیشرونده ناشی از فتق دیسک ضرورت دارد.
پیشگیری از کمردرد
• انجام ورزشهای با تماس پائین مثل شنا, پیاده روی و دوچرخه سواری با افزایش میزان تناسب و توان می توانند در کاهش ابتلا به کمردرد مفید باشند.
• 
تقویت عضلات شکم میزان ابتلا به کمردرد و در موارد وجود کمر درد شدت آنرا کاهش می دهد.
• 
افرادی که کار آنها مستلزم بلند کردن اجسام سنگین است یا ورزشکارانی که با وزنه سروکار دارند باید حتماً از کمربندهای پهن محافظ کمر استفاده کنند.
• 
هرگز از کفشهای پاشنه بلند بمدت طولانی استفاده نکنید.
• 
در هنگام ایستادن طولانی مدت هر از گاهی به روی یک تکیه گاه یا دیوار تکیه کنید تا از فشار بر روی کمر کاسته شود.
• 
هم تشک های خیلی نرم و هم تشک های سفت سبب کمردرد می شوند لذا از تشک مناسب استفاده نمائید.
• 
هرگز اجسامی را که برای شما سنگین هستند بلند نکنید. در هنگام بلند کردن اجسام کمر باید عمود بر زمین و نه خم شده به جلو باشد باید اجسام را در حالیکه نزدیک بدن شما هستند با زانوها بلند کنید.

پیش آگهی
• پیش آگهی افرادی که مبتلا به علائم خطر هستند بسته به بیماری زمینه ای آنهاست.
• 
بیش از 90% افرادی که دردکمر را تجربه می کنند و مشکل خاصی ندارند طی یکماه بهبود می یابند و 50% از آنها امکان دارد دوباره دچار کمردرد مجدد شوند.
• 
بیش از 80% از افراد با درد سیاتیک با یا بدون جراحی بهبود می یابند.


کلمات کلیدی:
پارگی تاندون آشیل
ساعت ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢  

پیش زمینه

پارگی تاندون آشیل بطور معمول در افراد جوان و فعال و سالم 30 الی 50 ساله که هیچ سابقه ای از درد مچ یا پا نداشته اند رخ می دهد. اغلب پارگی های تاندون آشیل 2-1 اینچ بالاتر از محل اتصال آن به استخوان پاشنه پا ایجاد می شود و فقط در تنیسورها است که امکان پارگی زرد پی آشیل در محل اتصال آن به عضله پشت ساق زیاد است.
عدم آمادگی کامل بدنی, سن بالا و کشش بیش از حد اعمال کردن بر روی عضله پشت ساق از علل مهم خطر برای ایجاد پارگی تاندون آشیل می باشند اما شایعترین رخدادی که سبب پارگی آشیل می گردد اعمال نیروی کششی بر روی پایی است که در محل مچ به سمت عقب خم شده است. مثل شروع استارت دو های سرعت 100 متر. البته پارگی و آسیب زردپی آشیل می تواند در اثر اعمال ضربه مستقیم به آن نیز رخ دهد.

فرکانس
میزان شیوع پارگی تاندون آشیل مشخص نیست اگر چه در مردان شایعتر از زنان است و در دهه های 3 تا 5 زندگی هم شیوع بیشتری دارد.

آناتومی کاربردی
زردپی آشیل بزرگترین و قوی ترین تاندون بدن انسان است. طول این تاندون در حدود 15 سانتی متر است و ادامه تاندونی عضله سه سر پشت ساق محسوب می گردد. تاندون آشیل باید زاویه حدود 30 درجه به استخوان پاشنه پا اتصال می یابد. خونرسانی آن از انتهای عضلانی آن و نیز از عروقی که از استخوان پاشنه به آن وارد می شوند تامین می گردد. 6-2 سانتی متری انتهای تحتانی آن عروق خونی ندارد و از قسمت محیطی و به طریقه انتشار تغذیه می شود و همین بخش بدون عروق است که در تمرینهای مداوم و  فشارهای مختلف به سبب کمبود خونرسانی می تواند دچار آسیب دیدگی و پارگی شود.

بیومکانیک ویژه ورزش 
 عمل عضله سه سر پشت ساق که تاندون آشیل آنرا به استخوان پاشنه پا اتصال می دهد خم کردن زانو و خم کردن به عقب مچ پا ( پلانتار فلکسیون ) است. خم شدن به عقب مچ پا در حرکات ورزشی اهمیت زیادی دارد مثل دویدن, پریدن و ایستادن و بالا رفتن از جایی مثل کوهنوردی . در خلال دویدن فشارهای معادل 10 برابر وزن بدن بر روی تاندون آشیل وارد می آید که اگر آسیب قبلی در آن وجود داشته باشد مستعد آسیب مجدد خواهد بود.

شرح حال
• فرد آسیب دیده معمولاً بیان می کند که احساس پاره شدن چیزی در پشت پا داشته و بدنبال آن دچار درد شدیدی شده است.
• 
شاید بیان کند که در اثر اصابت ضربه و یا بازشدن ناگهانی پا در وضعیتی که مچ پا به عقب خم بوده این درد ایجاد شده است.
• 
امکان دارد که قبل از این درد شدید قبلاً‌ در هنگام ورزش دچار درد خفیف پشت مچ پا می شده که اگر این امر را بیان کند نشانه آسیب قبلی یا زمینه ای تاندون آشیل مثل التهاب آن وجود دارد. که در زمینه این آسیب قبلی حال دچار پارگی تاندون شده است.
• 
سابقه ای از تزریق داخل تاندونی استروئیدها که می تواند سبب ضعف تاندون شود هم باید پرسیده شود.
• 
فرد بیان می کند که نمی تواند روی انگشتان پا بایستد یا از روی زمین بلند شود یا اینکه بدود.
• 
باید پرسیده شود که آیا قبلاً‌ هم در همین پا دچار پارگی شده است یا خیر.

معاینه
• 
باید تمام طول عضله سه سر پشت ساق و تاندون آشیل معاینه و لمس شود و به هر گونه تورم حساسیت در لمس و نقص و فقدان تاندونی توجه گردد.
• 
فرد در خم کردن مچ پا به عقب در برابر مقاومت دست ما ناتوان است.
• 
انجام تستهای تخصصی مثل : Hyper dorsiflexion و Thompson test و O’Brien needle test .
علل پارگی تاندون آشیل
ریسک فاکتورهای پارگی تاندون آشیل عبارتند از :
1- 
ورزش کردن ناپیوسته و گاهگاهی
2- 
سن بین 50-30 سال
3- 
پارگی یا آسیب قبلی تاندون آشیل
4- 
تزریق قبلی استروئید داخل تاندون
5- 
تغییر شدید در میزان تمرین یا شدت تمرین.
6- 
شرکت در فعالیتهای جدید که در آنها مهارت کافی نداریم.

بررسی های تصویری
• 
رادیوگرافی مچ پا می تواند تورم بافت نرم , کلسیفیکاسیون و کندگی همزمان بخشی از استخوان پاشنه پا را نشان دهد. رادیوگرافی برای رد کردن اختلالات استخوانی و شکستگی های همراه بسیار مفید است.
• MRI
و سونوگرافی برای تایید تشخیص کمک می کنند اما اهمیت این  روش در پارگی های جزئی تاندون آشیل است که در رادیوگرافی دیده نمی شود.
• 
سونوگرافی ساده, سریع, ارزان و قابل تکرار است و با معاینه دینامیک می توان ضخامت تاندون و میزان فاصله خالی در اثر پاره شدن را تشخیص داد. اما بشدت وابسته به شخصی است که آنرا انجام می دهید.
• MRI
برای تشخیص پارگی های جزئی تاندون بسیار حساس است. همچنین برای تغییرات تخریبی مزمن تاندون, التهاب غلاف تاندونی, پارگی کامل آشیل و ضخیم شدگی تاندون تشخیصی است. اما بررسی دینامیک با آن امکانپذیر نبوده و نیز گران است.

درمان

در صورت پارگی کامل نیاز به انجام جراحی وجود دارد. پس از بهبودی کافی تاندون با تشخیص پزشک فیزیوتراپی باید صورت گیرد تا قدرت عضلانی و استحکام تاندونی و حس عمقی مناسب از مفصل شکل گیرد.

 

 


کلمات کلیدی: